„`html
Strój chełmiński – dziedzictwo kulturowe Ziemi Chełmińskiej
Strój chełmiński to ważny element kultury ludowej, który odzwierciedla tradycje mieszkańców Ziemi Chełmińskiej. Choć jego tradycyjna forma zanikła w XIX wieku, to jednak pozostałości i opisy tego stroju można znaleźć w pracach znanego etnografa Oskara Kolberga. Współczesne rekonstrukcje tego stroju mają na celu przypomnienie historycznych wartości i zwyczajów związanych z regionem. Zespół Pieśni i Tańca „Pomorze” jest jednym z zespołów, które podjęły się ożywienia tej tradycji poprzez inscenizacje i prezentacje strojów ludowych.
Wygląd stroju chełmińskiego
Kobiecy strój chełmiński
Kobiecy strój chełmiński charakteryzował się bogactwem detali oraz różnorodnością kolorów. Na jego skład wchodził czepiec wykonany z niebieskiego aksamitu lub brokatowej tkaniny, ozdobiony haftem złotą nitką oraz metalowymi koronkami. Czepek ten, zdobiony forbotką oraz białą koronką, stanowił ważny element kobiecej garderoby. Do niego noszono płócienną koszulę o lekko bufiastych rękawach oraz kabat – krótką kurtkę zapinaną na haftki, uszytą z cienkiego materiału w intensywnych odcieniach ultramaryny lub ciemnoniebieskim. Starsze panie preferowały kabaty w odcieniach brązowych lub czarnych.
Spódnica była wykonana z różnych materiałów, takich jak żorżeta czy kaszmir, a jej kolorystyka obejmowała bordo, wiśnię, granat czy zielony. U dołu spódnicy znajdowała się taśma kontrastująca z tłem, co dodawało całości elegancji. Ważnym elementem stroju była zapaska z gładkiej tkaniny jaśniejszej od spódnicy oraz halka, która sięgała kilka centymetrów nad jej brzeg. Kobiety nosiły również rajstopy lub getry w mocnych kolorach harmonizujących z resztą stroju.
Czepek młodych panien był ozdobiony ząbkowaną koronką oraz wiankiem kwiatowym, co podkreślało ich młodzieńczy urok. Koszula składała się z białego lnianego płótna, a gorset był ozdabiany lamówką w złocistych kolorach. Całość dopełniały dodatki takie jak korale czy bursztyn.
Męski strój chełmiński
Męski strój chełmiński także miał swoje charakterystyczne cechy. Na głowie noszono kapelusz typu ryjek lub burak, który był wykonany z miękkiego filcu i miał formę zwężającą się ku górze. Kapelusz zdobiony był jedwabną opaską oraz pawimi piórami, co nadawało mu eleganckiego wyglądu. Żupan, czyli długa kurtka wykonana z granatowego sukna, posiadała ozdobne fałdy i był zazwyczaj noszony na letnie dni. W chłodniejsze okresy zakładano go pod sukmanę.
Koszula męska była lniana i często noszona wraz ze spodniami wykonanymi z niebieskiego sukna lub płótna w neutralnych barwach latem. Dodatkiem do stroju była jedwabna chusta o intensywnej barwie, która służyła do osłony szyi. Młodzieńcy nosili rogatywki lub kapelusze słomiane ozdobione wstążkami.
Chłopcy nosili krótsze koszule przeważnie wypuszczone na szorty przewiązane kolorowymi tasiemkami. Dodatkowo mogli mieć lejbiki w różnych kolorach oraz porteczki na gumce. Strój dziecięcy łą
Artykuł sporządzony na podstawie: Wikipedia (PL).