Jozafat Kocyłowski

Jozafat Kocyłowski

Wstęp

Josyf Jozafat Kocyłowski to postać, która na trwałe wpisała się w historię Kościoła greckokatolickiego oraz w szerszy kontekst dziejowy Ukrainy i Polski. Urodził się 3 marca 1876 roku w Pakoszówce, a swoje życie poświęcił służbie duchowej oraz obronie praw swojej wspólnoty w trudnych czasach. Jego działalność oraz tragiczny los, który spotkał go w okresie stalinowskim, stały się inspiracją dla wielu wiernych i przyczyniły się do jego beatyfikacji. W artykule tym przyjrzymy się bliżej życiu, działalności i męczeńskiej śmierci biskupa Jozafata Kocyłowskiego.

Życie i edukacja

Kocyłowski był synem Petra Kocyłowskiego, który był posłem Sejmu Krajowego Galicji. Od najmłodszych lat wykazywał zainteresowanie sprawami duchowymi i nauką. W latach 1885-1896 uczęszczał do C. K. Gimnazjum w Sanoku, gdzie zdobywał wiedzę oraz rozwijał swoje umiejętności. Już wtedy jego rodzina miała wpływ na lokalną społeczność, co mogło zainspirować młodego Jozafata do dalszej aktywności społecznej.

Po zdaniu egzaminu dojrzałości w 1896 roku, Kocyłowski kontynuował naukę w Kolegium św. Jozafata w Rzymie. Tam zdobył tytuły doktora filozofii i teologii na papieskim uniwersytecie Angelicum, co otworzyło mu drzwi do kariery w Kościele. Święcenia kapłańskie przyjął w 1907 roku i zyskał uznanie jako profesor teologii dogmatycznej oraz wicerektor Seminarium Duchownego w Stanisławowie.

Droga do biskupstwa

W 1911 roku Jozafat Kocyłowski podjął decyzję o wstąpieniu do bazyliańskiego nowicjatu w Krechowie, przyjmując zakonne imię Jozafat na cześć świętego Jozafata Kuncewicza. W 1917 roku został mianowany greckokatolickim biskupem przemyskim, co stanowiło zwieńczenie jego dotychczasowej drogi duchowej i edukacyjnej. W okresie swojej posługi biskupiej aktywnie uczestniczył w życiu społecznym i politycznym Ukrainy, będąc członkiem Ukraińskiej Rady Narodowej w 1918 roku.

Okres II wojny światowej

W czasie II wojny światowej biskup Kocyłowski znalazł się w trudnej sytuacji politycznej. W dniu 4 lipca 1943 roku odprawił nabożeństwo dla ukraińskich ochotników do 14 Dywizji Grenadierów SS, co wywołało liczne kontrowersje oraz oskarżenia o współpracę z niemieckimi okupantami. Choć wydarzenie to miało miejsce w kontekście wojennej rzeczywistości, spowodowało to poważne reperkusje dla jego dalszej działalności.

Aresztowanie i prześladowania

Po zakończeniu wojny sytuacja biskupa Kocyłowskiego uległa dramatycznej zmianie. W grudniu 1944 roku, po rozpoczęciu akcji wysiedlania ludności ukraińskiej przez władze radzieckie, biskup został wezwany przez radziecką delegację, która domagała się jego zgody na wysiedlenie księży greckokatolickich do ZSRR. Kocyłowski zdecydowanie odmówił, co miało konsekwencje dla jego dalszego życia.

20 września 1945 roku biskup został aresztowany przez Urząd Bezpieczeństwa (UB) i osadzony w więzien


Artykuł sporządzony na podstawie: Wikipedia (PL).