„`html
Plutarch z Aten – życie i działalność
Plutarch z Aten, znany także jako Plutarch Młodszy, był wpływowym greckim filozofem neoplatońskim, który żył w latach około 350-432 n.e. Jego życie oraz prace miały znaczący wpływ na rozwój myśli filozoficznej w późnym okresie starożytności. Plutarch był nie tylko nauczycielem, ale również odtwórcą Akademii Platońskiej w Atenach, gdzie prowadził intensywną działalność naukową i dydaktyczną.
Pochodzenie i wczesne życie
O pochodzeniu Plutarcha wiadomo stosunkowo niewiele. Urodził się w znanej ateńskiej rodzinie, gdzie jego ojciec oraz dziadek nosili imię Nestoriusza. Dziadek Plutarcha był teurgiem zajmującym się chaldejskimi praktykami religijnymi, które miały na celu umożliwienie kontaktu z bóstwami. Tradycje teurgiczne przekazał on swojemu wnukowi, a Plutarch z kolei podzielił się tą wiedzą ze swoją córką Asklepigenią. To ona miała być osobą, która wprowadziła sławnego filozofa w tajniki teurgii, co jest potwierdzone przez biografa Proklosa, Marinos.
W literaturze pojawia się anegdota dotycząca Plutarcha i jego kolegi Marinus, którzy podczas choroby postanowili skonsultować się z bogiem Asklepiosiem poprzez sen. W wizji bóg nakazał im spożywać wieprzowinę, co Plutarch odrzucił ze względu na swoje przekonania dietetyczne. Po przebudzeniu zwrócił się do posągu boga o alternatywny środek leczniczy, który byłby odpowiedni także dla osób przestrzegających szczególnych zasad żywieniowych.
Działalność filozoficzna
Nie jest całkowicie jasne, gdzie i u kogo Plutarch zdobył swoje wykształcenie filozoficzne. W IV wieku n.e., Ateny nie były już centrum intelektualnym, jakim były w czasach Platona czy Arystotelesa. Warto jednak zauważyć, że Plutarch był jednym z kluczowych przedstawicieli neoplatońskiej szkoły filozoficznej, która kontynuowała tradycje Akademii Platona. Chociaż jego szkoła była znana jako Akademia, zajęcia odbywały się w jego prywatnym domu, a nie w oryginalnej siedzibie Akademii Platona.
Po śmierci Plutarcha jego dom stał się siedzibą szkoły oraz kierownika, którym został Syrianos – jeden z uczniów filozofa. Istnieją kontrowersje dotyczące tego, czy Plutarch był także dobroczyńcą ateńskim, który wspierał Panatenaje finansowo.
Twórczość literacka
Plutarch był autorem komentarzy do dzieł Platona i Arystotelesa. Jego prace obejmowały analizy takich tekstów jak „Parmenides” Platona oraz „O duszy” Arystotelesa. Niestety większość tych dzieł nie przetrwała do naszych czasów; mamy jedynie fragmenty świadczące o ich istnieniu.
W swoich komentarzach Plutarch poszukiwał głębokiej zgodności pomiędzy myślą Platona a Arystotelesa. Uważał, że nauka Arystotelesa musi być studiowana przed przystąpieniem do badań nad pismami Platona. W jego pracach szczególnie istotne było wyjaśnienie zagadnienia materii oraz jej związku z innymi rodzajami bytu.
Filozofia Plutarcha
Plutarch skupiał się na interpretacji pism dwóch wielkich filozofów: Platona i Arystotelesa. Jego podejście do materii było kluczowe dla neoplatoników; badając teksty Platona, odkrył on, że pierwsze pięć hipotez prowadzi do prawidłowych
Artykuł sporządzony na podstawie: Wikipedia (PL).