Mnichowa Studnia Wyżnia – Tajemnice Jaskini w Tatrach Zachodnich
Mnichowa Studnia Wyżnia, znana również jako Jaskinia pod Zadnimi Mnichami, to tajemnicza jaskinia położona w Dolinie Małej Łąki w Tatrach Zachodnich. Jest to miejsce o niezwykłym znaczeniu zarówno dla speleologów, jak i miłośników przyrody. Jaskinia ta wyróżnia się dwoma otworami wejściowymi, które znajdują się w Niżniej Świstówce na wysokości 1685 i 1705 metrów n.p.m. Jej długość wynosi 79 metrów, a deniwelacja osiąga 31,5 metra, co czyni ją interesującym obiektem do badań i eksploracji.
Opis Jaskini
Mnichowa Studnia Wyżnia składa się z dwóch odrębnych części, które zostały odkryte w różnych okresach. Każda z nich oferuje unikalne cechy oraz wyzwania dla odkrywców.
Część z dolnym otworem
Dolna część jaskini jest dostępna przez niewielką studzienkę prowadzącą do małej salki. Z tego miejsca odchodzą krótkie korytarzyki oraz 3,5-metrowa studzienka. Na jej dnie znajduje się wysoki korytarz prowadzący do kolejnej małej sali. W tej części jaskini występują także dwie ciasne szczeliny, które kończą się zawaliskiem i prowadzą do drugiej sekcji. To miejsce jest szczególnie fascynujące dla speleologów, ze względu na różnorodność formacji skalnych oraz trudności w nawigacji.
Część z górnym otworem
Górna część jaskini koncentruje się wokół imponującej 20-metrowej Studni Jubileuszowej. Od otworu wejściowego do studni prowadzi korytarz przez Prożek z Kamykiem. Tuż nad dnem studni znajduje się wejście do meandra o długości 10 metrów, który stromo wznosi się ku górze, kończąc się niedostępną szczeliną. Na dnie studni można znaleźć wąski przełaz prowadzący do Beznadziejnej Salki. W tej sali znajdują się dwa połączone kominy o wysokości odpowiednio 5 i 15 metrów, które również kończą się zawaliskami. W północnej części sali występuje zwężenie nie do przejścia, za którym znajduje się druga część jaskini.
Środowisko Naturalne
W Mnichowej Studni Wyżniej brakuje szaty naciekowej typowej dla wielu innych jaskiń. Mimo to, miejsce to jest domem dla kilku gatunków nietoperzy, które zimują w jej chłodnych wnętrzach. Ochrona tych zwierząt oraz ich siedlisk stanowi istotny element ochrony przyrody w rejonie Tatr Zachodnich.
Historia Odkryć
Początki badań nad Mnichową Studnią Wyżnią sięgają 13 września 1959 roku, kiedy to grupa grotołazów z Zakopanego odkryła dolny otwór jaskini. Wówczas udało im się osiągnąć długość 6,6 metra i nadano jej nazwę Mnichowa Studnia Wyżnia. Odkrycie to było istotnym krokiem w kierunku poznania tego tajemniczego miejsca.
Kolejna część jaskini została odkryta znacznie później – 8 grudnia 2001 roku przez Zbigniewa Tabaczyńskiego z Speleoklubu Tatrzańskiego. W wyniku dalszych badań, 20 stycznia 2002 roku Krzysztof Dudziński i Zbigniew Tabaczyński zjechali do Studni Jubileuszowej. Po odgruzowaniu zawaliska na dnie odkryli Beznadziejną Salkę oraz dwa kominy. Okazało się, że
Artykuł sporządzony na podstawie: Wikipedia (PL).