Wstęp
Pałac w Bílej Vodzie, znany również jako Zámek Bílá Voda, to niezwykła budowla położona w malowniczej okolicy przy granicy polsko-czeskiej. Jego historia sięga XVII wieku, a architektura i otaczający park świadczą o minionej świetności tego miejsca. Obecnie pałac pełni rolę szpitala psychiatrycznego, jednak jego przeszłość skrywa wiele interesujących faktów i wydarzeń związanych z arystokratycznymi właścicielami oraz ich wpływem na lokalną społeczność.
Położenie i architektura pałacu
Pałac w Bílej Vodzie wznosi się na wysokości około 370 m n.p.m., na wypłaszczeniu zbocza niewielkiego wzniesienia w Górach Złotych. Teren ten jest częścią Przedgórza Paczkowskiego i oferuje spektakularne widoki na otaczające doliny oraz góry. W bezpośrednim sąsiedztwie pałacu znajduje się rzeka Bílá Voda, znana w Polsce jako Kamienica, co dodatkowo podkreśla urok tej lokalizacji. Na terenie otaczającym pałac znajduje się stary park, który jest częściowo ogrodzony murem. W parku można znaleźć rzeźby przedstawiające św. Floriana i św. Wendelina oraz pamiątkową kolumnę poświęconą cesarzowi Józefowi II.
Historia budowy pałacu
Pałac po raz pierwszy został wzmiankowany w 1691 roku, kiedy to był własnością Franciszka Karola von Lichtensteina-Castelcorna. W źródłach historycznych opisano go jako skromny dwór myśliwski, z jedynie podstawowymi pomieszczeniami przeznaczonymi do zakwaterowania gości oraz dla personelu. W końcu XVII wieku miejsce to było znane z bogatych łowisk, co przyciągało myśliwych z wyższych sfer społecznych.
Właściciele i zmiany w XVIII wieku
Począwszy od XVIII wieku, pałac wielokrotnie zmieniał właścicieli, a każdy z nich wnosił coś nowego do jego historii. Wśród nich szczególne znaczenie miał biskup Jakob Ernst von Liechtenstein-Kastelkorn, który ufundował kolegium pijarów w Bílej Vodzie. W 1779 roku pałac odwiedził cesarz Józef II, co zostało upamiętnione specjalną kolumną w parku.
Królewna Marianna Orańska – nowa era dla pałacu
Najbardziej znaną postacią związaną z historią pałacu była królewna Marianna Orańska, która nabyła posiadłość w 1854 roku. Jej decyzja była związana z osobistymi kłopotami oraz chęcią ucieczki przed nieprzyjemnościami ze strony rodziny królewskiej. Zakup Bílej Vodzy stał się dla niej sposobem na znalezienie schronienia oraz zarządzanie swoimi innymi dobrami leżącymi po drugiej stronie granicy.
Rozbudowa i modernizacja pałacu
Marianna szybko przystąpiła do rozbudowy pałacu oraz upiększania otoczenia. Przypuszcza się, że architektem odpowiedzialnym za nowe projekty był Ferdynand Martius. Dzięki jej staraniom powstały nowe skrzydła budynku, a także wieżyczka oraz inne elementy architektoniczne nadające całości historyzujący charakter. Urok parku został podkreślony przez styl angielski ogrodu oraz nowoczesne jak na tamte czasy udogodnienia.
Wkład społeczny Marianny Orańskiej
Królewna Marianna
Artykuł sporządzony na podstawie: Wikipedia (PL).